قالُوا إِنَّما أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ گفتند تويى از جملهء جادويىكردگان « 1 » . ( 185 ) وَ ما أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنا وَ إِنْ نَظُنُّكَ لَمِنَ الْكاذِبِينَ و نه‌اى تو مگر آدمى همچون ما و گمان نمىبريمت مگر از دروغ‌گويان . ( 186 ) فَأَسْقِطْ عَلَيْنا كِسَفاً مِنَ السَّماءِ بفكن بر ما پاره‌اى از آسمان إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ اگر هيى از راست‌گويان . ( 187 ) قالَ رَبِّي أَعْلَمُ بِما تَعْمَلُونَ گفت پروردگار من است داناتر بدانچه « 2 » مىكنيت ، و هرآينه جزاى معاملت [ خويش ] ببينيت « 3 » . ( 188 ) فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ دروغ گوى داشتندش ، و بگرفت‌شان عذاب روز ابر پرآتش ، إِنَّهُ كانَ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ و وى بود عذاب روز [ ى ] كه بزرگ بود صفاتش . ( 189 ) إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً اندر اينست آيت وحدانيت ، وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ و نيند بيشترين ايشان گروندگان بدين آيت ( 190 ) وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ و هرآينه پروردگار تو است عزيز با رحمت . ( 191 ) وَ إِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعالَمِينَ و اين قرآن است فرستادهء ربّ العالمين . ( 192 ) نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ عَلى قَلْبِكَ آوردش و درآوردش به دلت جبرئيل امين . لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ تا باشى از ترسانندگان . ( 193 - 194 ) بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ بلغت تازى با بيان . ( 195 ) وَ إِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ و وى بود در كتابهاى پيشينيان . ( 196 ) أَ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ آيَةً أَنْ يَعْلَمَهُ عُلَماءُ بَنِي إِسْرائِيلَ ا نه بسنده است « 4 » حجت ايشان را دانستن

--> ( 1 ) - ن : جادوى - ت : مانند متن . ( 2 ) - ن : بدانج . ( 3 ) - ن : بينيت . ( 4 ) - ن و ت : « است » ندارد .